kontakt@ratunekpompejanski.pl

15 października dzieci nieba

Powszechnie obchodzony na świecie jako „Dzień Dziecka Utraconego” jest czasem szczególnej pamięci o dzieciach zmarłych przed narodzinami, w ich trakcie, albo krótko po narodzinach. Nasza propozycja zmiany nazwy dzisiejszego dnia na „Dzień Dzieci Nieba” ma zwrócić uwagę rodziców zmarłych dzieci na rzeczywistość życia wiecznego po śmierci. Dotychczasowa nazwa akcentuje bardzo mocno stratę rodziców, która wynika ze śmierci ich dzieci. Może ona również wprowadzać rodziców w błąd, sugerując, że ich zmarłe dzieci są utracone. W wymiarze ziemskim śmierć tych dzieci owszem napawa bólem, ale one nie są, i nigdy nie były, utracone w wymiarze wiecznym. Wiara katolicka każe nam ufać, że dzieci zmarłe jeszcze przed narodzinami żyją w niebie i cieszą się oglądaniem Boga i Matki Bożej twarzą w twarz, stąd możemy nazywać je dziećmi nieba. Prawdę tę oddają słowa księdza Piotra Pawlukiewicza opisujące w jednym zdaniu wiarę w życie wieczne po śmierci oraz nieuchronne zmierzanie żyjących do śmierci, rozumianej jako przejście do nowego życia – „To nie jest tak, że oni umarli, a my żyjemy. To oni żyją, a my umieramy”. Dla rodziców bolejących nad śmiercią swoich nienarodzonych dzieci słowa księdza Piotra mogą stać się otuchą i zachętą do ufności i wiary, że ich dzieci żyją i są pod opieką kochającego Boga Ojca w niebie i kochającej Mamy Maryi.

Przeżywanie śmierci dziecka nienarodzonego w wierze i ufności ukazuje niespodziewaną zmianę miejsc. To już nie rodzice czekają na przyjście dziecka na świat, bo ono umarło jeszcze przed narodzinami. Teraz to dzieci nienarodzone czekają na swoich rodziców w niebie i wstawiają się za nimi u Boga. One wpatrują się nieustannie w oblicze Boga Ojca i w Maryję, ich niesamowitą Mamę, która w godzinie śmierci zaniosła je do Domu Ojca, tam gdzie jest ich cel i przeznaczenie. Rodzice dzieci nieba mogą czynić za życia to samo, co czynią nieustannie w niebie ich dzieci i będą czyniły przez wieczność całą – wpatrywać się w Boga i w Maryję – dzieci nieba w Królestwie Niebieskim, a ich rodzice jeszcze na ziemi, w drodze do wieczności. Wymaga to skupienia uwagi, myśli i oparciu całego życia na Bogu – naszym Ojcu i Maryi – naszej Matki.

Niech Bóg i Maryja łączą duchowo was – rodziców z dziećmi nieba. Ufajcie jak dzieci. Niemowlęta ufają swoim rodzicom bezgranicznie, bezwarunkowo. Teraz i wy – rodzice zaufajcie tak samo Bogu i Maryi. Dajcie się prowadzić za rękę jak maleńkie dziecko. Pozwólcie otrzeć Maryi każdą waszą łzę. Pozwólcie wejść Jej do waszych zbolałych serc. Pozwólcie się pocieszyć Nadzieją, która jest silniejsza niż śmierć. Jest Nią Jezus Chrystus, który zwyciężył śmierć. Stańcie się duchowo, a także w zmaganiach życiowych oraz podejściu do śmierci dosłownie dziećmi Boga i Maryi. Czyńcie to samo, co czynią wasze dzieci nieba w Królestwie Niebieskim.

Może zainteresuje Cię również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.